"Opętanie" Erica Spindler

               Kolejny rewelacyjny thriller Spindler. Zdecydowanie jest to książka, która nie znudzi czytelnika. Ciągle coś się dzieje, wciąż jesteśmy ciekawi co przyniesie kolejna strona.

               Świetnie przedstawione postaci. Mamy okazje ponownie spotkać ulubionego detektywa czytelników Spindler. Fabuła oczywiście też bardzo dobra! Po spróbowaniu kilku pierwszych stron, nie będziecie mogli się już oderwać od tej książki, a gdy dobijecie do końca, będzie wam żal, że to już ostatnia strona.

               Czytelnicy, którzy nie po raz pierwszy mają styczność z Ericą Spindler, nie powinni być już zaskoczeni, jak doskonale potrafi budować napięcie, trzymać nas w niepewności i zaskakiwać!

               Świetna fabuła, intryga, akcja. Czytałam z zapartym tchem i z niecierpliwością oczekiwałam rozstrzygnięcia zagadki. Jeżeli nawet czytelnik zdemaskuje mordercę wcześniej, to gwarantuję, że końcówka i tak będzie zaskakująca.

               Gorąco polecam wszystkim fanom thrillerów.

CYTATY "OPĘTANIE":

,,- Wiesz, że możesz mi zaufać! - Zaufanie jest jak wahadłowe drzwi - przypomniała mu - Działa również w drugą stronę."

,,Każdy ma swój krzyż do dźwigania. W tym jak się z tego wywiązujemy ujawnia się nasz charakter i wiara."

,,To paradoks, że ten człowiek nawołuje ludzi, aby żałowali za grzechy i dostąpili zbawienia, a sam straszy wyglądem do tego stopnia, że większość wolałaby smażyć się w piekle, niż spędzić z nim minutę w niebie."

"Z ukrycia" Erica Spindler

               Początkowo książka może wydawać się nijaka. Czytelnik po przeczytaniu opisu spodziewa się, że  szybko zostanie wciągnięty w akcję książki, lecz tak nie jest. Książka podzielona jest na części i w pierwszej ciężko jest doszukać się pełnego napięcia thrillera. Lecz nie zniechęcajcie się. To tylko początek. Potem jest już tylko lepiej.

               "Z ukrycia" to historia trzech nastolatek, która przedstawia jak przeżycia z młodzieńczych lat mogą odmienić dalsze życie.

               Być może nie jest to najlepsza z pozycji, jakie ma do zaoferowania Erica Spindler, ale fani autorki na pewno nie będą zawiedzeni.Według mnie jest to jedna z najlepszych pisarek trzymających w napięciu thrillerów.

               W tej książce znajdziemy całkiem niezłą fabułę, intrygujące, zagadkowe morderstwo oraz ciekawe bohaterki, które stają się świadkami perwersyjnej gry erotycznej. Nie zabraknie również wątku romantycznego - więc dla każdego coś dobrego.

               Powodzenia w ujęciu mordercy! Mi się udało!

"Moje śliczne" Karin Slaughter

               Zdecydowanie każdy kto lubi thrillery nie pożałuje, że sięgnął po tą książkę. Ja też nie żałuje! Nie zawiodłam się.

Świetnie przedstawiony obraz rodziny, która próbuje poradzić sobie po tragedii, jaką jest zaginięcie córki i siostry w niewyjaśnionych okolicznościach.. Jak każdy członek tej rodziny radzi sobie ze stratą na swój własny sposób.

               Autorka porusza ciężki, ale jak ważny temat. Temat brutalnej, nielegalnej pornografii, rozprzestrzeniającej się na skalę światową. Czy do tak sadystycznych czynów może skłaniać ludzi coś poza obietnicą wielkich pieniędzy? Wygląda na to, że tak. Patologiczny wzór ojca wystarczy, by w dorosłym życiu iść w jego ślady.

Czytając tę pozycje, sami do końca nie wiemy komu możemy zaufać. Kto jest tym dobrym, a kto tym złym?

               Książka wciąga od pierwszej strony, czytelnik wciąż chce więcej i więcej... Zaskakująca na każdym kroku. Zdecydowanie jest to pozycja od której trudno się oderwać.

Opisy niektórych scen są szczegółowe i brutalne. "Moje śliczne" to wstrząsająca lektura, która nie pozwala czytelnikowi oderwać się od siebie ani na moment. Genialna fabuła. Książka jest często porównywana z równie świetnym filmem "8 milimetrów".

               To moja pierwsza książka tej autorki, utwierdziła mnie ona w przekonaniu, że warto poznawać i próbować zagłębić się w lekturę nowych, dopiero poznanych autorów.

Zdecydowanie polecam tę pozycję!

               Czy filmy odnalezione na komputerze to tylko realistyczna gra aktorów, czy może na taśmach faktycznie mordowane są dziewczyny? Przekonajcie się sami.

CYTATY "MOJE ŚLICZNE":

,,Niezależnie od tego jak daleko się ucieka, zawsze kończy się na początku."

,,Małżeństwo. Tak to nazwał, choć tacy mężczyźni jak Paul nie żenią się z kobietami. Oni je posiadają. Kontrolują je. Są nienasyconymi żarłokami, pochłaniają kobietę w całości, a potem jej kośćmi czyszczą sobie zęby."

,,(...) ceną za słuchanie plotek jest to, że ktoś inny będzie plotkował o tobie."

,,Ale człowiek już taki jest z natury, że pragnie rzeczy niemożliwych."

,,Zachwycało mnie wszystko co mówiła i co robiła. Bardzo lubiłem książki, które czytała. Uwielbiałem jak myśli. Uwielbiałem to, że na mnie patrzyła i dostrzegała we mnie coś, co sam tylko czasem ulotnie widywałem."

"Siostry" Claire Douglas

            
          "Siostry" to intrygujący i wciągający thriller. Znajdziemy w nim wszystko to co powinno znaleźć się w dobrym thrillerze. Spiski, intrygi, kłamstwa i tajemnice. Tak, na pewno znajdziecie tam to wszystko.

          Na pewno jest to książka, którą pochłoniecie w dwa wieczory. A wszystko dzięki nieoczekiwanym zwrotom wydarzeń, przez które ciężko oderwać się od lektury.

          Autorka świetnie skonstruowała fabułę, z ciekawie rozwijającymi się wątkami, oraz świetnie przedstawia psychologiczne portrety bohaterów książki. Claire Douglas nie pozwala się nudzić na żadnej ze stron. Każda kolejna kartka wnosi coś nowego do fabuły.
          Sekrety i zagadki przewijające się na każdej stronie, budują niesamowite napięcie oraz emocje, które nie opuszczają czytelnika do ostatniej strony.

          Od samego początku tej książki domyślicie się, że przed wami zaskakująca zagadka do rozwiązania. Czy uda wam się ją rozwikłać przed dotarciem do ostatniej strony?


CYTATY "SIOSTRY":

,,Puszcza moją rękę, ale tylko po to, by dotknąć czule jego twarzy. Kocha go. Naprawdę go kocha."

,,Lucy jest wszędzie i nigdzie. Tak wygląda rzeczywistość. Już nigdy jej nie zobaczę."

,,Podaję jej rękę i siadam obok niej, tak blisko, że czuję kokosową woń jej włosów. Wiem, że wreszcie ją znalazłam. To ona." 

"Profesor" John Katzenbach

          Świetny thriller psychologiczny. Jeden z najlepszych jakie do tej pory czytałam. Napisany sprawnie, czyta się go szybko, do ostatniej strony doskonale trzyma w napięciu. Sam pomysł na taką fabułę - wprost genialny. Kolejny plus to na pewno różnorodność postaci, a przede wszystkim ich prawdziwość.

          Nie można na pewno zaprzeczyć, że autor posiada talent literacki, w dużej mierze koncentruje się on na psychologicznej stronie swoich bohaterów. Nie znajdziemy tutaj akcji rodem z sensacyjnych powieści. Ale ktoś kto szuka czegoś ze świetną psychologiczną fabułą na pewno będzie zadowolony.
To było moje pierwsze spotkanie z twórczością Katzenbacha i uważam je za udane, na pewno nie będzie ono ostatnim.

          Nie wiem czy w realnym świecie można doszukać się takich zbrodni i fetyszy. Tak, to chyba można nazwać fetyszem. Gdy para przestępców porywa nastoletnią dziewczynę, by więzić ją w podziemiach, poddawać torturom i gwałtom, a wszystko to transmitować na żywo w internecie. Transmitować -  lecz wiedzą o tym tylko nie liczni i zamożni z zakątków całego świata. Zamożni, bo za oglądanie takiej poniekąd makabrycznej transmisji płaci się nie małe pieniądze.
Jaką rolę w tym wszystkim odegrał tytułowy profesor? Przekonajcie się sami.

          Książka ma różne opinie, niektórzy nawet twierdzą, że ich zdaniem była nudna. Ja się z tym nie zgadzam. Intrygująca fabuła, świetni bohaterowie i genialny pomysł na thriller psychologiczny.
Polecam gorąco!

CYTATY "PROFESOR":

,,Lubimy okłamywać samych siebie."

,,Audie, to się czasem po prostu wie. Widzisz, że wszystko jest tak jak powinno, ale coś ci mówi, że to nie prawda. I takie właśnie poczucie ogarnęło mnie tego dnia. Wszystko było w zbyt idealnym porządku. Zdecydowanie."

,,Strach, pomyślała, zawsze czai się tuż pod skórą i tylko czeka, żeby wyrwać się na wierzch."  

          

         

"Byłam żoną seryjnego mordercy" Cathy Wilson

    

          Ta książka to autobiografia ofiary seryjnego mordercy. Sądzę, że pisząc tę książkę autorka, a zarazem bohaterka, chciała zamknąć pewien rozdział w swoim życiu. Dzieli się z czytelnikami wstydliwymi wspomnieniami. Cathy poznajemy już jako małą dziewczynkę, córkę dziewczyny z dobrego domu, która wybrała tą złą ścieżkę w swoim życiu. Dziewczynka od najmłodszych lat poznaje najtrudniejszą stronę życia. Zaczynając od wychowywania się przy matce narkomanie, po strach przed nachodzącymi je dilerami.

          Autorka jest idealnym przykładem tego jak ciężko jest zbudować dobre, a nawet po prostu zwyczajne dorosłe życie, po traumatycznym dzieciństwie. Mi samej było aż trudno uwierzyć w to ile złego przez całe swoje życie może przeżyć jedna osoba.

          Po dzieciństwie w biedzie, ubóstwie i życiu z matką narkomanką, Cathy dorasta i może nawet wydawać się, że wszystko będzie już w porządku... lecz Cathy Wilson poznaje swojego przyszłego męża i oprawcę Petera Tobina, który na pozór sprawia całkiem normalne wrażenie. Wtedy zaczyna się dalszy ciąg piekła Cathy, m.in. bicie, poniżanie i gwałty... Ale dalszy ciąg tej książki poznacie mam nadzieje sami...

          Według mnie książka jak najbardziej godna uwagi, chociażby ku przestrodze. Czasem możemy żyć z człowiekiem wiele lat, a i tak nie poznać go do końca.

Ja przeczytałam tę książkę już jakiś czas temu, a jej treść i emocje jakie ze sobą niesie mam wciąż w głowie. 

          Być może nie jest to wybitna powieść z tych jakie do tej pory czytaliście, ale na pewno jest godna polecenia. Poruszające jest to, że to nie fikcyjna opowiastka, a oparta na faktach autobiografia kobiety, która przeżyła piekło u boku mężczyzny, który był seryjnym mordercą na terenie Wielkiej Brytanii pomiędzy rokiem 1991 a 2006.

"Dziewczyna z pociągu" Paula Hawkins

          "Dziewczyna z pociągu" to thriller psychologiczny, rozpisany z perspektywy trójki bohaterów -   Rachel, Megan i Anny. Może być on przykładem tego jak skonstruowany jest dzisiejszy świat.

          Książkę czyta się szybko, a akcja rozgrywa się dość dynamicznie. Fabuła też nie należy do najgorszych, lecz według mnie jest to pozycja conajmniej przereklamowana. A może to ja miałam zbyt duże oczekiwania? Jednak jak ich nie mieć, gdy książka okrzyknięta jest bestsellerem i rzuca się w oczy na wystawach każdej księgarni.

          Czytelnicy przed rozpoczęciem lektury tej powieści oczekują dużych emocji, a przede wszystkim napięcia charakterystycznego dla thrillera. Jednak większość zostanie rozczarowana. Mnie w pewnym momencie książka zwyczajnie znudziła. Miałam wrażenie, że autorka nie przedstawi mi nic więcej poza dziewczyną - alkoholiczką, która każdego dnia pijąc jeździ pociągiem, przyglądając się każdemu domowi, a w szczególności jednemu...

          Nie twierdzę, że nie warto sięgać po tę pozycję. Ma ona swój ukryty potencjał, który być może niektórym z was uda się odnaleźć.
Opinie co do tej powieści są podzielone przez czytelników. Dla jednych jest to jeden z lepszych thrillerów jaki czytali, a dla innych kolejna nużąca powieść. Dlatego zachęcam aby każdy sam przeczytał i zbudował własną opinię.


CYTATY "DZIEWCZYNA Z POCIĄGU":

,,Ludzie z którymi coś nas kiedyś łączyło, nie pozwalają nam odejść i żebyśmy nie wiem jak bardzo próbowali, nie wyplączemy się z tego, nie uwolnimy. Może po pewnym czasie przestajemy po prostu próbować."

,,Nie ma nic bardziej bolesnego i destrukcyjnego niż podejrzliwość."

,,Mówię, że nie wiem co ze sobą począć, że jestem zagubiona i za dużo czasu spędzam w swojej głowie."

,,Nie ma dnia, żeby mi go nie brakowało. Bardziej niż kogokolwiek innego. Jest wielką dziurą w moim życiu, dziurą w duszy."

,,Są tacy, jakimi pięć lat temu byliśmy Tom i ja. Są tym, co straciłam, wszystkim tym, czym chcę być."









          

"Najdłuższa podróż" Nicholas Sparks

Czasem zastanawiam się, czy to tylko Nicholas Sparks potrafi tak pięknie pisać o miłości?
Niektórzy na pewno ośmielą się stwierdzić, że to kolejne banalne romansidło, ale ja się z tym nie zgadzam. Uwierzcie mi, że ta powieść ma swój niepowtarzalny urok (jak na Sparks'a przystało).

"Najdłuższa podróż" to dwie historie o miłości. Jedna to historia dwójki młodych ludzi, którzy niespodziewanie zakochują się w sobie. Niespodziewanie, bo oboje pochodzą z dwóch całkiem różnych światów. Historia druga, to opowieść starca uwięzionego w rozbitym samochodzie. Starzec Ira czekając na swoją zbliżającą się śmierć, wspomina swoją miłość do żony imieniem Ruth, która zmarła kilka lat wcześniej.
Historie opisane w tej książce, są na prawdę fascynujące. A niewyobrażalna ilość emocji jakie w sobie zawierają jest zaskakująca.

Skłamałabym mówiąc, że przeczytałam tę książkę. Prawda jest taka, że pochłonęłam ją w jeden dzień. Piękna historia, doskonała fabuła i intrygujące postaci. Zbiór niesamowitych emocji, które wzruszają do łez, obsypują nastrojem melancholii i przenoszą w zupełnie inne czasy. Tak w kilku zdaniach można podsumować tę książkę.
Każdy czytelnik, podczas lektury tej pozycji może zastanowić się nad swoim życiem, wyborami i oczekiwaniami.

Ekranizacja tej powieści ukazała się w kinach w ubiegłym 2015 roku.

Gorąco polecam!

CYTATY "NAJDŁUŻSZA PODRÓŻ":

,,Jeśli istnieje niebo, odnajdziemy się, bo bez ciebie nie ma nieba."

,,Gdybyśmy się nie spotkali, myślę, że moje życie nie byłoby kompletne. Przemierzałbym świat w poszukiwaniu ciebie, nawet gdybym nie wiedział, kogo tak naprawdę szukam."

,,Chciałbym potrafić namalować, co do ciebie czuję, bo obawiam się, że słowa to za mało. Wyobrażam sobie, że maluję czerwienią twoją pasję, błękitem dobroć, zielenią głębię twojej empatii i intensywną żółcią twój niesłabnący optymizm. I zastanawiam się czy jakikolwiek artysta ma w swojej palecie wystarczająco dużo kolorów, by namalować to wszystko, czym dla mnie jesteś."

,,Jak już masz się żenić, to tylko z kobietą mądrzejszą od ciebie. Po co miałbyś główkować sam?"

,,Do tej pory noszę w sobie rany, których z zewnątrz nie widać, ale one tam są i nigdy się nie zabliźnią."

,,Myślę, że człowiek powinien umierać, tak jak żył; otoczony tymi których zawsze kochał."

,,Rozumiem, że miłość i tragedia idą w parze, bo jedna nie istnieje bez drugiej, a jednak zastanawiam się, czy bilans jest sprawiedliwy."

,,Ufaj ludziom - powtarzał mi - dopóki się okażą niegodni twojego zaufania. A przed takimi, którym przestałeś ufać, miej się na baczności."

,,A potem pochyliłeś się i już wiedziałam co się zaraz stanie.
 - Pocałowałem cię na dobranoc.
 - Nie - koryguje Ruth uwodzicielskim głosem - owszem, pocałowałeś mnie, ale to nie był pocałunek na dobranoc. Już wtedy wyczułam w nim obietnicę, że będziesz mnie tak całował zawsze."

"Carrie" Stephen King

Powieść Stephena Kinga "Carrie" nie jest długa, a mimo niewielkiej liczby stron zawiera ogrom treści, dzięki czemu czyta się ją błyskawicznie.
Czytelnicy w tej pozycji Kinga spotkają się nie tylko z przerażającymi i strasznymi wątkami, jakie niesie ze sobą horror. Poruszone są tutaj także problemy z realnego życia codziennego, m.in. prześladowanie ze strony rówieśników, presja środowiska na główną bohaterkę, co w ostatecznym rozrachunku prowadzi do tragedii.
Mimo tego, że autor początkowo przedstawia nam główną bohaterkę, jako zakompleksioną nastolatkę, to daje się ona lubić. Być może dlatego, że historia tytułowej bohaterki jest prawdziwa, mimo całego surrealizmu, który jest cechą książek tego gatunku. Myślę, że każdy z nas, spotkał się w życiu z odpowiednikiem głównej bohaterki.
Choć czasem spowolniona akcja może męczyć i irytować, to sądzę, że King ratuje się przeplataniem tekstu z wycinkami z gazet, przesłuchań i zeznań, co nadaje całości 'tego czegoś'.

Zaskoczeniem dla mnie jest, że jest to jedna z najlepszych powieści tego autora, szczególnie biorąc pod uwagę fakt, że jest to jego debiut.
Uważam Stephena Kinga za autora kultowego i jedynego w swoim rodzaju, jak i jego książki za jedyne w swoim gatunku. Jednak ośmielam się stwierdzić, że powieści jego autorstwa nie są dla każdego i nie każdy je polubi.

Książka doczekała się dwóch ekranizacji. Jednej starszej z 1976 roku, oraz tej najnowszej z roku 2013. Obie ekranizacje ukazały się pod tym samym tytułem co powieść.

CYTATY "CARRIE":

,,Ludzie z wiekiem nie stają się lepsi, stają się tylko sprytniejsi. Kiedy jesteś starszy i mądrzejszy, to wcale nie przestajesz obrywać skrzydełek muchom, po prostu potrafisz wymyślić lepsze powody żeby to usprawiedliwić."

,,Prawdziwy żal jest tak samo rzadki jak prawdziwa miłość."

,,Zrobiła trudną, niebezpieczną rzecz: zerwała maskę i pokazała światu swoją prawdziwą twarz."

,,Taka była dziewczyna, którą teraz wszyscy nazywają potworem. Chciałabym, żebyście dobrze to sobie zapamiętali. Oto dziewczyna, która zadowala się hamburgerem i szklanką piwa za dziesiątkę. Dziewczyna, która ze swojej pierwszej szkolnej zabawy chciała wrócić wcześniej, żeby nie niepokoić mamy."

,,Przypominało to zamiatanie podłogi. Podnieść dywan podświadomości i wmieść pod spód wszystkie brudy."

,,Mamo, przyszłam, żeby cię zabić. A ty tu czekałaś, żeby zabić mnie."

"Dziewczyna, która kochała Toma Gordona" Stephen King

Czy któreś z was, zastanawiało się kiedykolwiek, jak to jest zabłądzić w lesie? Nie na jeden dzień, lecz na kilkanaście. Jak to jest tracić nadzieję, że kiedykolwiek się z niego wydostaniesz. Co wtedy utrzymywałoby cię przy życiu? Sprawa jest znacznie poważniejsza, gdy zgubą jest dziecko.
Ta powieść Stephen'a Kinga jest o lęku i zagubieniu, o tym, jak łatwo jest stracić zdrowy rozsądek i bać się czegoś, czego istnienia do końca nie możemy być pewni, szczególnie gdy mamy do czynienia z dziecięcą wyobraźnią.

Główna bohaterka zmaga się ze strachem, samotnością, a chyba przede wszystkim z lękiem przed nieznanym, a jednocześnie jest ukazana, jako dziewczynka odważna, wytrwała i nie tracąca nadziei do samego końca.
Autor bardzo obrazowo przedstawił kilkanaście dni z życia Trishy w lesie. Jej bogata wyobraźnia, przyprawia ją o paraliżujący lęk, z którym musi zmagać się sama, szczególnie gdy zapada zmrok. Żaden czytelnik do samego końca nie ma pewności, czy to rzeczywistość, że potwór podąża śladem Trishy. To co trzyma bohaterkę przy życiu, to radio, dzięki któremu może słuchać relacji z meczu Red Sox - jej ulubionej drużyny, a zarazem kibicować (a nawet rozmawiać) swojemu idolowi Tomowi Gordonowi.

Stephen King jak zwykle potrafi wprowadzić czytelnika, w klimat grozy. Z prostej fabuły o zagubionej dziewczynce tworzy thriller. Nie jest to jednak typowo przerażający horror w stylu Kinga. Dlatego dorosły czytelnik niekoniecznie się tego wystraszy, ale na pewno będzie z zapartym tchem śledził trudne przeżycia bohaterki powieści.
Ta książka na pewno pomoże zrozumieć rodzicom strach dzieci przed przeróżnymi, czającymi się wszędzie potworami.
Ja na pewno polecam!

CYTATY "DZIEWCZYNA, KTÓRA KOCHAŁA TOMA GORDONA":

,,Jest taka chwila, w której, zdani sami na siebie ludzie przestają żyć, a starają się zaledwie przeżyć."

,,Świat to potwór zębaty, gotów gryźć, gdy tylko zechce."

,,Każdego można pokonać, ale nie można dopuścić do sytuacji, w której człowiek pokonuje sam siebie."

,,Nie chcę wierzyć w Boga, który świadomie stwarza złych ludzi, tylko po to, żeby potem smażyli się w piekle, które również stworzył."

,,Ludzie, których sobie wyobrażasz, potrafią tak doskonale słuchać."

,,Oszczędzaj tchu - powiedział chłodny głos. - Nie ma sensu modlić się do Niesłyszalnego."

"Pewnego dnia" Emily Giffin

Ta książka opowiada historię dziewczyny oddanej do adopcji, trzy dni po narodzinach, oraz historię jej biologicznej matki.
W kolejnych etapach dowiadywać się będziemy, co skłoniło Marianne do oddania Kirby. Jak się z tym czuła wtedy i teraz, jak sobie radzi, czy żałuje i czy potrafi z tym żyć. Te wszystkie aspekty poznamy również ze strony Kirby, która żyje w domu rodzinnym, który stworzyli dla niej rodzice adopcyjni.

Na całym świecie, są tysiące dzieci oddanych do adpopcji. I w tej książce spotykamy się z jedny z takich przypadków.

Ludzie mają, w życiu przeróżne tajemnice. Rzeczy oraz wydarzenia, z życia którymi nie chcą się z nikim dzielić. A powody mogą być różne. Być może popełnili w życiu błędy, a może zwyczajnie są to rzeczy, któymi nie ma się odwagi chwalić. Taką właśnie tajemnicę przed całym światem ma jedna z głównych bohaterek Marianne, która ukrywa fakt, że kiedyś w swoim życiu urodziła dziecko.

Emily Giffin, jest autorką lekkich, życiowych i wzruszających powieści dla kobiet, w których nierzadko porusza dość trudne życiowe historie.
Fabuła tej powieści jest lekka. Autorka rozpisała tę powieść na dwa głosy. Na głos Kirby i Marianne, dzięki czemu, my jako czytelnicy poznajemy tę historię z dwóch punktów widzenia. Autorce udało się stworzyć książkę wiarygodną i realistyczną, a także przesyconą emocjami.

Jest to trzecia książka tej autorki, po którą sięgnełam do tej pory. Pierwszą z nich była powieść "Dziecioodporna"- http://www.blogciekawejksiazki.blogspot.co.uk/2014/09/dziecioodporna-emily-giffin.html która podobała mi się nieco bardziej.
Jednak tę pozycję polecam również, bo czyta się ją na prawdę przyjemnie.

CYTATY "PEWNEGO DNIA":

,,Możesz uciekać, ale się nie ukryjesz."

,,Życie jest za krótkie, by pić kiepskie wino."

,,(...)Chyba chodzi mi po prostu o to, że życie szybko mija. Coraz szybciej. Czasem zapominam jaka jest pora roku, albo nawet który jest rok. Więc najważniejsze jest wykorzystanie tego co nam dane. Podejmowanie najlepszych możliwych decyzji. I radość z krótkich chwil, które spędzamy razem."

,,Już raz odeszłam, chociaż wcale tego nie chciałam. I już kiedyś czułam, że pewnych błędów nie da się naprawić."

,,Nic, co wartościowe, nie przychodzi łatwo."

"Stan zagrożenia" Erica Spindler

W tej powieści autorka przedstawia nam problem macierzyństwa oraz adopcji. Jaką cenę muszą ponieść główni bohaterowie w zamian za bycie rodzicami?
Cała ta historia przedstawiona jest nieskomplikowanym językiem, dzięki czemu czyta się ją szybko i pomaga czytelnikowi dobrze wczuć się w uczucia bohaterów.
Erica Spindler rewelacyjnie buduje napięcie i dzięki temu czytelnik nie dość, że się nie nudzi, to dodatkowo nie może oderwać  się od tej książki do ostatniej strony. Autorka nie zapomina również o szczegółowiej charakterystyce każdego z bohaterów. Często przenosi nas ona w przeszłość danego bohatera, byśmy tam mogli doszukać się motywu podejmowanych przez niego działań.

Tę książkę czyta się na prawdę świetnie. Moim zdaniem, jest to genialnie napisany thriller. Tutaj nie musimy doszukiwać się przez większą część książki winowajcy i domyślać się kto to zrobił, gdyż winowajca znany jest od samego początku. Nie powoduje to jednak wcale zmniejszenia naszego zainteresowania tą powieścią, ponieważ autorka stworzyła tak mocno trzymającą w napięciu fabułę, że do samego końca jesteśmy ciekawi, jak to się skończy.

"Stan zagrożenia" Ericki Spindler, to książka budząca wiele emocji. Od bólu i cierpienia poprzez miłość, aż do zazdrości, a  w końcu zdrady.

Jak dla mnie autorka napisała thriller doskonały. Poleciłam tę książkę już wielu swoim znajomym, i wierzcie mi, że każdy nich był na prawdę zachwycony.
Udanego czytania!

CYTATY "STAN ZAGROŻENIA":

,,Dawno temu on też był taki. W jego oczach też lśniło światło, ale nikt nie zadbał o to, by je zachować. W końcu wypaliło się i zostały tylko zgliszcza."

,,Kto powiedział, że należy nam się to wszystko, czego zapragniemy?"

,,Wszystko co żyje, kiedyś umiera i przemienia się w ohydną nicość."

,,Zawodowiec rzadko uderza, jeśli nie ma wolnej drogi odwrotu."

"Tam gdzie ty" Jodi Picoult

Ta książka, jak każda inna tej autorki jest niesamowita.
Autorka podobnie jak w wielu innych swoich książkach, przedstawia trudne tematy. W tym przypadku, nie tyle chodzi o bezpłodność, co o homoseksualizm. Czytając tę pozycję zmierzymy się z problemem ogromnego braku tolerancji.

Dzięki temu, że autorka stosuje narrację pierwszoosobową, możemy spojrzeć na problemy głównych bohaterów z perspektywy każdego z nich.
Wbrew pozorom, w tej powieści nie chodzi o przedstawienie braku tolerancji, które pochodzi od zwykłych, przeciętnych ludzi. Chodzi o ukazanie jak mało tolerancyjną instytucją jest kościół.
Dla bohaterek "Tam gdzie ty", które są lesbijkami, być może życie, decyzje oraz wybory nie byłyby tak trudne, gdyby nie nienawiść ze strony kościoła, który atakuje je i buntuje społeczeństwo przeciw nim, na każdym kroku.

Nie po raz pierwszy Jodi Picoult poddaje w wątpliwości moje dotychczasowe przekonania. Już po raz kolejny jestem skłonna je zmienić.
Czytelnik zagłębiając się w tę lekturę musi sam dokonać wyboru po czyjej stronie stanąć, a gwarantuję, że nie jest to łatwe, szczególnie gdy mamy inne przekonania, niż te które stara się przedstawić nam autorka.

W dzisiejszych czasach mamy do czynienia z plagą ludzi bezowocnie starających się o dziecko. I wierzcie mi, ogromne wrażenie na czytelniku robi opis przeżyć bohaterów, którzy po raz kolejny tracą to, czego tak bardzo pragną.
Wstrząsający jest także problem homoseksualizmu. Zwykły, przeciętny heteryk nie zdaje sobie do końca sprawy, z czym na co dzień zmagają się osoby o odmiennej orientacji. Każdego dnia muszą stawiać czoła przeciwnikom. A fakt, że do końca nie mogą okazać swych uczuć ukochanej osobie, bywa dla nich druzgocący.
Kościół uważamy na ogół, za instytucję niosącą dobroć, zrozumienie dla innych,  za instytucję, w której mało kto dostrzega negatywne aspekty jego działalności, tutaj jest zupełnie inny. Ta książka otwiera oczy czytelnikom, jak bezwzględny czasem potrafi być kościół. W tej książce czy to ksiądz, czy pastor tak interpretuje Biblię, by znaleźć w niej poparcie swoich nie do końca rozumianych tez, które mają mało wspólnego z chrześcijańskim miłosierdziem.

Całą książkę czyta się jednym tchem. I mimo, że ma ona 566 stron, ja ukończyłam ją w ciągu dwóch dni.
Jedynym, jednak niewielkim minusem tej książki są nie do końca wykorzystane wątki kilku bohaterów.

Gorąco polecam "Tam gdzie ty", podobnie jak inne powieści Jodi Picoult.
Ta książka na prawdę porusza ważne społeczne problemy.
Czytając  tę pozycję, z przyjemnością konfrontowałam własne poglądy z innymi przekonaniami i spojrzałam na nie z innej perspektywy.

CYTATY  "TAM GDZIE TY":

,,Przyjaźń to jakby romans: kiedy mija urok nowości,  rzecz przeradza się w coś wygodnego i przewidywalnego,  niczym ulubiony sweter, który wyciągamy z szafy w deszczową niedzielę i od razu jest nam cieplej na sercu."

,,Nie jesteś bezradna,  tylko potrzebujesz pomocy. To wielka różnica. " 

,,Moje serce jest dziś jak tamten kieliszek. Jak coś,  co powinno być całe, ale - przez jakiegoś durnia, który wiedział lepiej - zostanie w kawałkach. "

,,Oto, do czego służą przyjaciółki: sprowadzają człowieka na ziemię. Nikt inny nie powie ci, że masz szpinak w zębach, wyglądasz grubo w dżinsach lub zrzędzisz. One walą prosto z mostu, bez wyrachowania lub szopki, w przeciwieństwie do męża. Mówią prawdę, bo musisz ją usłyszeć, co niczego między wami nie zmienia. "

,,Nie ważne co mówią Joe Hoffman i Wade Preston: rodzina to nie płeć, tylko miłość. Nie potrzeba matki i ojca, ani na siłę dwojga rodziców. Grunt to mieć kogoś, na kim można polegać."

,,Kiedy bardzo Ci na czymś zależy, okłady jesz się na każdym kroku."

,,-Ponieważ - mówię wreszcie - kiedy jesteś zakochana, nie zauważasz w drugiej osobie tego, co ci się nie podoba. "

,,Wiara to droga, którą docieramy do marzeń. Uwierz, że możesz czegoś dokonać, a na pewno się spełni."

,,Nie stajesz się dla kogoś wzorem, bo znasz odpowiedzi na wszystkie pytania. Stajesz się wzorem, bo zadajesz właściwe pytania."

,,Wolę być w mniejszości i mieć rację, aniżeli w większości i się mylić."

,,Czuję w ustach jej smak i dociera do mnie, że umierałam z głodu. Kochałam, ale nigdy tak. Całowałam,  ale pocałunki nie paliły mnie żywcem. Istnieje tylko ten pocałunek i dotyk Vanessy oraz to, że czekałam na nią od zawsze, nawet jeśli nie byłam tego świadoma."

,,Wiem, że pierwsza osoba, którą całowałam, liczy się mniej niż ostatnia. I wiem, że nie warto marzyć o tym, na co nie ma szans. "

,,Powiedziałem, że chcę być z nią na zawsze. Tylko, że zawsze to za krótko."

"Śniadanie do łóżka" Robin Kaye

"Śniadanie do łóżka" to sympatyczna książka z wątkami erotycznych uniesień. To historia rodem z filmu, z gatunku komedii romantycznej.
Czytelnik znajdzie tutaj wątek romantyczny, komediowy i szczyptę erotyzmu.

Ta powieść przeznaczona jest głównie dla zwolenników lekkich romansów. Jeżeli ich nie lubisz, zanudzisz się na śmierć. W tej książce, podobnie jak w wielu innych z tego gatunku są problemy, rozstania, powroty, zazdrość, kłótnie oraz godzenie się.

Tę pozycję przeczytałam dość szybko, choć nie jest to mój ulubiony gatunek. I choć fabuła jak dla mnie była dość przewidywalna (bo czego innego spodziewać się po komedii romantycznej), to miło było na moment zagłębić się w czymś innym niż zwykle.

Polecam przedewszystkim kobietą, dla samego relaksu. Dla mężczyzny "Śniadanie do łóżka", może niestety okazać się nieco byt mdłe.

"Kroniki portowe" Annie Proulx

Opowieść Annie Proulx jest nieco nudna i surowa, opowiada ona w niej o zagubieniu i traceniu kontroli nad własnym życiem.
W tej powieści znajdziecie bardzo wyrazistych bohaterów, interesujące miejsca akcji i na prawdę dobrze opisane relacje między ludźmi. Wspaniały klimat małego miasteczka, a książka jest taka jakie w nim życie: spokojne i powolne. Trudno tutaj doszukiwać się pełnej napięcia akcji. Tutaj tego nie znajdziecie.
Co niektórzy mogą poczuć się nieco rozczarowani tą powieścią. Choć jej opis może brzmieć zachęcająco, to jednak fabuła toczy się w niej dość leniwie, a większość opisów żeglarskiego życia (których jest bardzo dużo) może niestety znudzić niejednego czytelnika.
Ja osobiście uważam, że ten monotonny klimat nie jest bezcelowy, przypuszczam, że autorka w ten sposób stara się pomóc czytelnikowi wczuć się w życie głównego bohatera Quoyla.
Książka ta to uosobienie spokojnej społecznoścni rybaków. Przekazuje jak ważne dla człowieka jest znalezienie swojego miejsca na ziemi, wśród życzliwych ludzi.
Autorka wprowadza nas w klimat opisując przyrodę i postaci, w taki sposób, byśmy czytając tę pozycję mieli wrażenie, że widzimy to wszystko i jesteśmy tam razem z naszymi bohaterami.
Ciężko mi porównywać tę książkę z filmem, ponieważ nie oglądałam ekranizacji.
Polecam tę książkę czytelnikom, którzy mają ochotę zanurzyć się na trochę w melancholijnej opowieści.

CYTATY "KRONIKI PORTOWE":

,,Wszystko co się liczy, dotyczy miłości. Ona jest motorem życia."

,,Miał tylko to, co mu się wydawało, że ma."

,,Ból chłodzi gorącą lawe uczuć."

,,Wiecie przecież, że wszyscy odchodzimy. Krótki czas chodzimy po tych kamieniach, nasze łodzi tylko przez chwilę unoszą się na wodzie (...)."

"Przemiana" Jodi Picoult

Ciężko przestać się dziwić zdolnością tej autorki. Po raz kolejny napisała ona genialną powieść, poruszającą jakże trudne tematy. I mimo, że autorka opisuje ciężkie życiowe dylematy, to znajdziemy tu również trochę radości i uśmiechu na twarzy.
Od samego początku czytelnik ma nieodparte wrażenie jakby czytał "Zieloną milę", jednak tylko początkowo. Później jesteśmy tak pochłonięci powieścią, że przestajemy dostrzegać podobieństwa.

Powieść Jodi Picoult nie po raz pierwszy wywołuje łzy, jak i wiele innych emocji. Autorka porusza tutaj temat kary śmierci - jakże kontrowersyjny w dzisiejszych czasach. W tej książce, jak i w realnym świecie, taki wyznacznik sprawiedliwości ma swoich zwolenników, jak i przeciwników. Dzięki tej powieści, ja sama ukierunkowałam moje przekonania, oraz wyrobiłam sobie własne zdanie na ten temat.
Kara śmierci, nie jest jedynym wątkiem poruszonym przez autorkę w tej książce. Jest tutaj również wątek donacji narządów, molestowanie seksualne, poszukiwanie wiary, oraz zwątpienie w Boga. Poruszane tutaj kwestie wiary, cierpienia i sprawiedliwości, pomagają czytelnikowi w zmierzeniu się z własnymi przekonaniami, oraz w ich ukierunkowaniu.

Podczas czytania "Przemiany" miotało mną wiele uczuć. Czułam żal, rozczarowanie, ale zdarzał się również uśmiech.
Dla mnie zakończenie było zaskakujące. Powieść ta porusza do głębi i wzbudza ogrom emocji.
Jestem pełna podziwu i szacunku dla Jodi Picoult. Musiała ona przyswoić na prawdę ogromną wiedzę, żeby napisać tę powieść, poruszając w niej tyle różnych wątków.

Każdy z bohaterów przedstawionych przez autorkę, reprezentuje inną postawę wobec wymiaru sprawiedliwości, wyznania i religii.
W tej powieści nie znajdziecie głównego bohatera. Jodi Picoult napisała tę książkę ukazując każdego z bohaterów równie ważnym.
Samo zakończenie tej książki zasługuje na ogromną uwagę. Zaskoczy ono nie jedną osobę i nie jedną doprowadzi do łez.

CYTATY "PRZEMIANA":

,,Podobno Bóg kocha człowieka bezwarunkową miłością. Jak na bezwarunkową miłość, to cholernie dużo tych warunków."

,,Bóg byłby przerażony niektórymi aktami, dokonywanymi w jego imieniu."

,,(...)żeby wybaczyć trzeba odtworzyć w pamięci jak boleśnie zostało się zranionym. A żeby zapomnieć trzeba najpierw zaakceptować rolę, jaką się odegrało w tragicznych wydarzeniach."

,,I żaden facet w koloratce nie będzie mi mówił, w co powinienem, a w co niepowinienem wierzyć."

,,Jeżeli chcesz się na prawdę dowiedzieć, co czyni człowieka mordercą, zastanów się, co ciebie mogłoby skłonić do zabicia drugiego człowieka."

,,Co byś wolał? Wiedzieć, że umrzesz określonego dnia, czy żyć ze świadomością, że śmierć może cię dopaść w najmniej oczekiwanym momencie."

,,(...)zrobiło mi się tak strasznie zimno, że zdjęły mnie dreszcze. Włożyłam sweter, potem następny, a w końcu owinęłam się kocem, ale przecież nie sposób ogrzać człowieka, którego wnętrze zastygło w lodowaty kamień."

,,-Shay, pamiętasz jak to było, gdy w dzieciństwie zasypiałeś w jadącym samochodzie, a ktoś cię potem z niego wynosił i kładł do łóżka? Budząc się rano, od razu wiedziałeś, że jesteś z powrotem we własnym domu, prawda? Myślę, że tak samo jest z umieraniem."

,,Im bardziej człowiek jest przekonany o słuszności własnych racji, tym większe prawdopodobieństwo, że się myli."

,,W naszym życiu mamy do czynienia z wieloma zjawiskami, których nie umiemy adekwatnie opisać słowami (...) Na przykład narodziny dziecka. Lub śmierć rodzica. Czy miłość. Nadajemy tym wydarzeniom nazwe, próbujemy wyrazić emocje z nimi związane, ale w gruncie rzeczy wiemy, że w warstwie werbalnej nie zdołamy pomieścić ogromu naszej radości, rozpaczy czy zachwytu. (...) Jeżeli kogoś z nas to spotyka, wiemy co czujemy. Ale gdy chcemy się podzielić naszymi odczuciami - język nas zawodzi."

,,Istnieją dwa rodzaje kłamstwa: świadome posługiwanie się fałszem oraz umyślne zatajenie prawdy. Oba kościół katolicki uznaje za grzech."

,,-Witam panią. Jestem ojciec Michael.
  -O mój Boże - jęknęła matka Maggie, odruchowo łapiąc się za szyję.
  -Blisko - odparłem - Ale aż grubą szychą jednak nie jestem."

,,Gdy się różnisz od statystycznej większości, nie dostrzegasz milionów ludzi, którzy akceptują twoją odmienność. Zauważasz tylko tych, którzy cię nietolerują."

,,Podobno Bóg nigdy nie nakłada na nasze barki ciężaru większego niż jesteśmy w stanie udźwignąć, ale takie twierdzenie natychmiast prowokuje do zasadniczego pytania: Dlaczego Bóg w ogóle skazuje nas na cierpienie?"

,,To zabawne, że nawet kiedy człowiek umiera, wciąż walczy o kontrolę nad życiem. Chce odejść na własnych warynkach. Sam wybrać datę. Będzie sobie wmawiać absolutnie wszystko, byle podtrzymać wiarę, że nadal panuje nad sytuacją."

,,Ale zazdrość, furia, zdrada nigdy nie odchodzą w niebyt. Leżą w przyczajeniu, niczym kobra, a potem atakują błyskawicznie, gdy człowiek się tego najmniej spodziewa."

,,We własnym towarzystwie czułam się tak komfortowo, że drugi człowiek poczułby się u mojego boku intruzem."
 

"Klub miłośników ginu i zupy z ostryg" Nancy Rossiter

Historia przedstawiona w tej książce być może nie powala na kolana, ale jest dość ciekawa, by przeczytać ją w kilka godzin. To całkiem przyjemna historia, z krótkimi rozdziałami dzięki czemu czyta się ją dość szybko, lecz niestety nie zapada ona na dłużej w pamięci czytelnika.

Książka ta opowiada o zakazanej miłości dwójki bohaterów. Choć wydaje się to dość oklepanym tematem, to autorka sprawia, że ta historia w oczach czytelnika jest całkiem niebanalna.
Mimo, że jesteśmy tu świadkami miłości zakazanej, której być nie powinno, to w głębi duszy kibicujemy kochankom, choć dobrze wiemy, że ciężko będzie doszukiwać się tutaj szczęśliwego zakończenia.
Bardzo dużą rolę w życiu naszych bohaterów odgrywa religia i wiara w Boga. I wbrew temu, że każdy z nich głęboko wierzy, to pisarka nie próbuje wmówić nam, że są oni przez to nieomylni. Wręcz przeciwnie. Przedstawaia bohaterów jako normalnych ludzi którzy popełniają błędy, w szczególności gdy chodzi o trapiące ich uczycia, bywają słabi.

O tym jak rozwinie się ta miłość skrywana w tajemnicy i jakie będzie miała skutki, dowiecie się sięgając po "Klub miłośników ginu i zupy z ostryg". Dostarczy wam ona mam nadzieję przyjemnych wrażeń.
Polecam jako lekką lekturę na weekend.

CYTATY "KLUB MIŁOŚNIKÓW GINU I ZUPY Z OSTRYG":

,,Bóg zawsze ma plan... nawet jeśli czasem nie potrafimy zrozumieć jego powodów."

,,Nikt nigdy się nie dowie, że ja coś znaczyłem dla ciebie i że ty mnie kochałaś."

,,Bóg wie. On wie, co robimy, zanim to zrobimy. Wie, co mówimy, jeszcze zanim to powiemy. I wybacza nam na długo przedtem, zanim sami jesteśmy gotowi sobie wybaczyć."

"Siedem lat później" Emily Giffin

Historia przedstawiona przez Emily Giffin w książce "Siedem lat później" wciąga czytelnika od pierwszych stron tak bardzo, że nie sposób się od niej oderwać. Wbrew pozorom nie jest to typowo lekkie i przyjemne czytadełko dla kobiet. W tej książce autorka porusza dość trudne tematy. m.in. zdrade po siedmiu latach udanego małżeństwa, oraz wcale nie łatwy temat zaufania i przebaczenia. Na ile można tak na prawdę ufać swojemu ukochanemu mężczyźnie?

Dużym plusem tej książki jest to, że autorka wprowadza dwóch narratorów, dzięki czemu czytelnik może poznać uczucia i przemyślenia obu kobiet: żony i kochanki. Zdecydowanie pomaga nam to głębiej wczuć się w emocje bohaterów.

Czytelnik przez całą powieść obserwuje historię dwóch kobiet z różnych perspektyw. Z jednej strony jesteśmy świadkami narodzin miłości, a z drugiej obserwujemy rozpadające się małżeństwo.

Czytając książkę "Siedem lat później" zaczynamy zdawać sobię sprawę, że w życiu nie ma niczego stałego. Nawet my chcąc lub nie, zmieniamy się. Także uświadamiamy sobie jak ważna w naszym życiu codziennym jest rozmowa i szczerość (szczególnie w małżeństwie), a niestety mimo, że wydaje się to całkiem oczywiste, jest tego zwykle za mało.

Kiedy sięgniecie już po tę książkę, a mam nadzieje, że ro zrobicie, na pewno będziecie zadawć sobie wiele pytań. Każdy z nas wie, lub przynajmniej się domyśla, że zdrada boli, a przebaczenie nie przychodzi łatwo.

Ta powieść jest lekka i niezwykle ciekawa. Porusza i wzbudza emocje.
Ja oceniam tę książkę bardzo wysoko i z czystym sumieniem bardzo polecam!

CYTATY "SIEDEM LAT PÓŹNIEJ":

,,Zawsze potrzeba dwojga ludzi. Do tego, żeby układało się w związku. Do tego, żeby go rozbić i do tego, żeby później naprawić to co się zepsuło."

,,Gdy mężczyzna otwiera przed żoną drzwi do samochodu, możesz być pewna tylko jednej z dwóch rzeczy: albo samochód jest nowy, albo żona."

,,Małżeństwo to jak wyprawa do restauracji ze znajomymi. Zamawiasz, to co chcesz, ale gdy patrzysz na talerze pozostałych, żełujesz, że nie podjęłaś innej decyzji."

,,Nie należy zbyt wiele oczekiwać od życia. Jeśli człowiek nie robi sobie nadziei, trudniej jest go zranić."

,,W ślubie chodzi o uczucie pomiędzy dwojgiem ludzi, a nie o przedstawienie dla mas."

,,Nie chcę należeć do kategorii kobiet, których samoocena zależy od opinii faceta i które wiążą swoje nadzieje z innymi ludźmi zamiast ze sobą."

,,Smutek dezorientuje, sprawia, że nie mam pojęcia, co robić dalej, i pozostaje mi tylko jedno: czekać, aż znów ogarnie mnie gniew."

,,Zamykam oczy i zastanawiam się, czy nieszczęście na prawdę nas zaskakuje, czy też może w jakiś sposób - w formie niepokoju albo może głębokiego przeczucia - mamy wrażenie, że nadchodzi?"

,,Małżeństwo to dziwna, skomplikowana, tajemnicza sprawa. Ma swoje cykle. Wzloty i upadki... I na prawdę niedobrze, żeby definiował je jeden czyn, jakikolwiek by nie był okropny."

,,Życie nie zawsze jest zabawą i prawie nigdy nie jest łatwe."

,,Ilekroć słyszę o czyjejś tragedii, nie myślę o samym wypadku czy chwili, kiedy pada diagnoza, o początkowym szoku ani późniejszej żałobie. Zawsze odtwarzam w myślach ostatnie zwykłe chwile, gdy jeszcze nikt niczego się nie spodziewał. Chwile, które zapewne zostałyby zapomniane, gdyby nie to, co wydarzyło się tuż potem."

,,Porównania oraz zwierzenia - oto co robią kobiety. Różnica między nimi wynika - jak myślę z tego, po co to robimy. Czy po to, by się utwierdzić w przekonaniu, że nasze własne życie wcale nie odbiega tak bardzo od normy? Czy też po to, by rywalizować z innymi i przy okazji cudzych porażek upajać się swoją wyższością?"

,,Jeśli idzie o sprawy najważniejsze, nigdy nie można być ich za bardzo pewnym."

 

"Wilki w modnych ciuszkach" Carrie Karasyov & Jill Kargman

"Wilki w modnych ciuszkach" jest lekką i przyjemną lekturą. Niesie ona ze sobą pewne wartości, między innymi, że pieniądze szczęscia nie dają.

Książka od pierwszych stron nie do końca mnie zainteresowała, ale z każdą kolejną stroną byłam coraz bardziej ciekawa perypetii jej bohaterów.

Fabuła tej historii opiera się na przekonaniu czytelnika, że czasem zwykłe, proste życie, wcale nie jest gorsze od życia w bogactwie i przepychu.
Główna bohaterka tej książki, którą jest Julia, to zwykła dziewczyna z przedmieścia. Niespodziewanie z dnia na dzień trafia ona na salony i pochłania ją życie wśród nowojosrkiej elity. Czy na prawdę warto poświęcać swoje dotychczasowe życie, dla kilku minut sławy? I czy na prawdę ludzie z wyżyn społecznych są godni zaufania?

Ta książka z pewnością nie jest żadnym fenomenem. Jest po prostu zwykłą, przejmną lekturą, po którą można sięgnąć dla zabicia czasu. I do tego jak najbardziej zachęcam.

"Dom na plaży" Sarah Jio

"Dom na plaży", to cudowny romans, jakiego już dawno, dawno nie czytałam.
Pierwszy raz spotykam się z tą autorką i jest to bardzo udane spotkanie. Od dawna nie czytałam żadnego romansu... nie zupełnie do nich przekonana. Jednak po tej lekturze, na pewno nie jest to ostatnia książka tego gatunku po jaką sięgnełam.

"Dom na plaży" Sarah Jio to romans wojenny z wieloma zagadkami w tle. Jak na romans fabuła jest bardzo zaskakująca, a czytelnik nie nudzi się czytając tę książkę.
Ta powieść ma bardzo wiele plusów. Sam fakt, że tak mała książeczka kryje tak wspaniałą historie jest niesamowity. Bardzo wyraziste postacie, oraz wszystkie dramatyczne wydarzenia jakie mają tam miejsce wzruszają do łez.

Autorka napisała wspaniałą historię nie tylko dwojga ludzi, (bo losy wszystkich postaci wciąż przeplatają się ze sobą) historie o niewiarygodnej miłości, wojennych dramatach i nie tylko. Spotkacie się tam również z niewyjaśnionym morderstwem, i  z zawiedzioną przyjaźnią. Wciąż będziecie ciekawi co dalej, jak to się skończy, czy wszystkie zagadki zostaną rozwiązane?
Nie dajcie się zwieść pozorom, to nie jest typowy oklepany romans, ani typowa wojenna książka. Każdy znajdzie w niej coś dla siebie, jeśli nie wszystko.

Jak bardzo wojna zmienia ludzi? Czy przyjaźń na prawdę potrafi przetrwać wszystko? Jak bardzo, to czego światkami są nasi bohaterowie, wpłynie na ich dalsze życie? Jak wiele się zmieni..?

Książkę czyta się bardzo szybko, jest napisana w fajny, przyjemny sposób. Uważam, że każdy kto po nią sięgnie będzie zadowolony i nie pożałuje. Ma ona prawie 300 stron, jednak ja przeczytałam ją w ciągu zaledwie jednego dnia - tak bardzo mnie pochłonęła.
Polecam na prawdę każdemu. Wzruszenia gwarantowane.

CYTATY "DOM NA PLAŻY":

,,W życiu, a szczególnie w miłości, nie można odgrywać żadnej roli."

,,Namiętność przemija, a miłość zostaje."

,,Tęskniłam za tym jak tulił mój policzek, albo witał mnie rano gazetą i jajkiem w koszulce na złotobrązowej grzance. Poświęcił mi całe życie, chętnie oddał mi całe swoje serce, podczas gdy ja otworzyłam przed nim tylko część mojego. Był w nim bowiem zamknięty pokój, w którym palił się płomień miłość do kogoś innego."

,,Bądź sobą. I nigdy nie lekceważ tego, co mówi ci serce, nawet jeśli to boli, nawet jeśli wydaje się, że pójście za jego głosem będzie trudne."

,,Nawet bez Ciebie u boku, bez Twojego dotyku, zawsze miałem Cię przy sobie. Kiedyś dałaś mi swoje serce i duszę, a ja je na zawsze zachowałem. Bez względu na to czy jeszcze kiedyś się zobaczymy, tylko to ma znaczenie."

,,Widzisz, kiedy łączy cię z kimś miłość, nawet tylko przez jakiś czas, ona już na zawsze zostaje w twoim sercu."

,,Niektóre historie mają pozostać niedopowiedziane"